Πως λένε το μέρος που πηγαίνουμε;
Nέο Άμστερνταμ. Πήγαινα εκεί τα καλοκαίρια, σαν παιδί.
Ξέρετε, πριν τον πόλεμο.
Ποιον πόλεμο;
Αν αυτό είναι το Νέο Άμστερνταμ, δεν θα ήθελα να δω το παλιό.
Εύχομαι να μην υπάρχουν άγρια ζώα, εδώ γύρω.
Κρυώνω.
Νομίζω, ότι ίσως...
θα έπρεπε να πάμε σπίτι τώρα.
Όχι.
Έντγουιν, έλα μαζί μου.
Θέλω να σου δείξω που ψαρεύαμε μέσα από τον πάγο.
Νόμιζα ότι είπες πως ερχόσασταν εδώ μόνο τα καλοκαίρια.
Τότε θα σου δείξω που δεν ψαρεύαμε μέσα από τον πάγο.
Νομίζω ότι θέλουν να μείνουμε μόνοι.
Δεν ξέρω γιατί.
Είναι όμορφα, έτσι;
Έλα μέσα.
Έχει λίγο ρεύμα, δεν νομίζεις;
Φαίνεται ότι είμαστε εδώ, έτσι;
Ας καθήσουμε.
- Δεν θα κρυώνεις; - Όχι.
Μου αρέσει να είμαι μόνη.
Δεν είσαι μόνη, είσαι μαζί μου.
Tότε μ' αρέσει να είμαι μόνη μαζί σου.
Κρυώνω λίγο.
Κούνα τα χέρια σου. Αυτό θα αποκαταστήσει την κυκλοφορία. Κοίτα.
Ήδη με κάνει να νοιώθω πιο ζεστά.
Αμφιβάλλω.
Έλα, δοκίμασε το.
Είναι καλό για σένα, βλέπεις;
Ξέρεις, αν κάποιοι μας έβλεπαν έτσι, θα νόμιζαν ότι ήμασταν...
ότι αρέσει ο ένας στον άλλο.
Ναι, θα το νόμιζαν.
Είναι αστείο το πως γνωριστήκαμε και όλα όσα μας συνέβησαν από τότε.
Ο τρόπος που γνωριστήκαμε.
Σαν να ήταν γραφτό να γίνουν όλα αυτά.
Αυτή είναι μεγάλη εμπειρία.
Είναι παραπάνω από εμπειρία. Είναι μια μορφή...
ρομάντσου, έτσι;
Ναι, όπως λέμε στα Γαλλικά, "la belle romance".
Ένα εξαιρετικό ρομάντσο.
Ξέρεις, έπρεπε να φοράς γαλότσες.
Καλύτερα να πάμε σπίτι.
Δεν είσαι στα αλήθεια θυμωμένη;
Όχι, απογοητευμένη.
Μην είσαι έτσι. Είσαι τόσο καλή.
- Και εσύ μερικές φορές, είσαι καλός. - Μόνο μερικές φορές;
Είναι στιγμές που δεν μπορώ να σε καταλάβω.
Όταν είσαι τόσο ψυχρός.
Ώστε είμαι ψυχρός, εε;
Ελάτε να παίξουμε.
Θέλει να παίξει.
Καταλαβαίνω.
Βέβαια.
Λυπάμαι.
Εσύ λυπάσαι; Εγώ είμαι αυτή που "έφαγε" το χιόνι στο πρόσωπο.
Ξέρεις κάτι, το χιόνι έχει την ίδια κακή γεύση με το νερό.
Θα προσπαθήσεις, σε παρακαλώ, να μας τα κανονίσεις με την Μέϊμπελ;
- Για ποιο πράγμα; - Για να κάνουμε τον Λάκι, να σταματήσει τον τζόγο.
Είναι θυμωμένη μαζί μου.
Εντάξει, θα προσπαθήσω να το διορθώσω.
Βλέπεις, δεν καταλαβαίνει τον πραγματικό λόγο.
Τώρα προσπάθησε να της εξηγήσεις...
ότι αν ο Λάκι βρει 25.000 δολλάρια...
πρέπει να πάει πίσω και να παντρευτεί εκείνο το κορίτσι.
Ποιο κορίτσι;
- Tο κορίτσι που είναι αρραβωνιασμένος. Βλέπεις αυτός... - Ποπ.
Κοίτα, αποφάσισα να αφήσω όλους τους περιορισμούς κατά μέρος.
Μην με ενοχλείς άλλο.
Τώρα, που είμασταν, όταν μας διέκοψε ο Ποπ;
Απ' όσο θυμάμαι, μόλις με είχες αποκαλέσει ψυχρό.
Όχι, ήταν ένα αστείο.
Θυμάμαι ότι θα έκανα κάτι γι' αυτό. Ναι, ξέρω.
Είμαι ο Ρικάρντο Ρομέρο και σας φέρνω ωραία μουσική...
από την ουράνια αστροφεγγιά του νέου καφέ "Ασημένιο Σανδάλι"...
στην εορταστική νύχτα της μεγάλης μας επανενάρξεως.
Όλοι είναι εδώ.
- Είναι σίγουρα όμορφο, έτσι; - Ναι.
Ξέρεις Έντγουιν, δεν πρέπει να αφήσουμε αυτά τα παιδιά να χωρίσουν.
Tο μέλλον τους εξαρτάται από αυτό, το ίδιο και το δικό μου.
Και μια φορά, εμείς οι Ο' Νιλ, να δοκιμάσουμε διαμάντια και γούνες, δεν τα ξεχνάμε ποτέ.
Δεν μπορώ να ξεπεράσω τον Λάκι που μου έδωσε αυτό το βραχιόλι.
Φαντάσου εμένα με ένα αληθινό διαμαντένιο βραχιόλι.
Ξέρεις, Ποπ...
Βρε, την παλιοσουπιά.
Τώρα άκου, κοπελιά, μην ανησυχείς για μένα. Ξέρεις, μιλάω συχνά με τον εαυτό μου.
Βλέπεις, είμαι η δική μου γιαγιά και πρέπει να κρατώ το γηραιό κορίτσι σε ενδιαφέρον.
Είναι πολύ όμορφο, Ρικάρντο. Λυπάμαι, αλλά δεν θα μπορούσα.
- Κοίτα, θα με έκανε τόσο ευτυχισμένο. - Γεια σας.
Μόλις ρωτούσα την Πένι, πως μπορώ να κρατήσω το μυαλό μου στην μουσική...
αν ντύνεται έτσι.
Θα πρέπει να το συνηθίσεις.
Αυτό είναι μέρος του σχεδίου μου.
Ξέρεις, μερικές φορές θα πρέπει να μένω μόνος.
Πάντα.
- Αντίο. - Αντίο.
Που είναι ο Λάκι;
Που να ξέρω;
- Δεν σε ενδιαφέρει; - Όχι, δεν με ενδιαφέρει.
Σχεδόν καθόλου.
Φαντάζομαι ότι δεν σε ενδιαφέρει, ότι δήθεν θα παντρευόταν εκείνο το κορίτσι...
μόλις βρει τις 25.000 δολλάρια.
Λοιπόν, γιατί δεν γυρνά πίσω;
Γιατί δεν θέλει και το ξέρεις. Έχει παρατήσει τον τζόγο.
Βέβαια μοιάζει να προσπαθεί σκληρά να γυρίσει πίσω σ' αυτήν, έτσι;
Και εγώ τι πρέπει να κάνω;
Γιατί δεν πας πάνω και να του δώσεις ένα μεγάλο φιλί;
Μην είσαι ανόητη. Δεν θα το έκανα αυτό...
ακόμα και αν το ήθελα.
Εννοείς, ότι δεν έχεις το κουράγιο.
- Έχω το κουράγιο. - Αλλά όχι αρκετό.
Ναι, το έχω.
Όχι αρκετό γι' αυτό.
Έχω αρκετό κουράγιο να κάνω οτιδήποτε.
Ξέρεις...
- Νομίζω ότι έχεις. - Το ξέρω ότι έχω.
Λοιπόν, γιατί δεν πας και να το κάνεις;
Κάνε το και θα σταθώ στο κεφάλι μου.
Εντάξει...
Θα το κάνω.
Περάστε.
Πως σου φαίνεται το φόρεμα μου;
Είναι ωραίο.
Σου αρέσει;
- Βέβαια. - Σε ευχαριστώ.
Ένα λεπτό.
Νομίζω ότι είναι θαυμάσιο.
Η φούστα είναι ωραία...
- και τα μανίκια είναι ωραία. - Είναι μία κάπα.
Η κάπα είναι ωραία...
η πλάτη είναι ωραία...
τα μαλλιά σου είναι ωραία...
και εσύ...
Γεια σας.
- Γεια σας. - Γεια σας.
- Λάκι, βγαίνεις μετά. - Βγαίνω;
- Είναι ωραίο. - Σου αρέσει;
- Και βέβαια μου αρέσει. - Σε ευχαριστώ.
- Αντίο. - Αντίο.
Με συγχωρείτε, μήπως είδατε τον κύριο Τζον Γκαρνέτ;
Εννοείτε τον Λάκι;
Εννοώ τον Τζον.
Όχι, δεν έχω. Κανένα από τους δύο.
Γεια σας, παιδιά.
Δεν θέλετε να...
Όχι.
Έξυπνος, εε;
Λοιπόν, κάτσε κάτω.
- Πιες ένα ποτό. Νοιώσε άνετα. - Διασκέδασε.
- Ώστε κάνεις κόλπα με τα χαρτιά; - Βέβαια, αυτή είναι η ειδικότητα μου.
Έβγαζα τα προς το ζειν, κάνοντας αυτό το πράγμα.
Λάκι.
Τζον;
- Δεν ξέρω που είναι. - Θα τον περιμένω.
Εντάξει, νοιώσε άνετα.
Να' το.
- Δεν ξέρω που είναι, ξέρω; - Όχι, δεν θα μπορούσες.
Αυτό το αγόρι ξέρει ν' ανακατεύει.
Άσσος μπαστούνι.
Έξω αδελφούλα. Έλα.
Λοιπόν, σας ευχαριστώ παιδιά.
Που είναι η Πένι; Πρέπει να την δω αμεσως.
- Στο δωμάτιο της. - Εσύ μένεις εδώ.
Ίσως δεν θα μείνω. Τι έχεις στο μυαλό σου, Ντάϊς;
Ήλθα να ξαναπαίξουμε για την ορχήστρα.
- Όχι, δεν ήλθες. - Ναι, ήλθα.
Όταν παίξαμε χαρτιά, νόμιζα ότι το παιχνίδι ήταν τίμιο.
Ήταν.
Και μ' αυτόν τον τύπο; Μοιάζει να ξέρει να μοιράζει καλά τα χαρτιά.
Άκου, Ντάϊς, το παιχνίδι ήταν τίμιο.
Όχι, δεν ήταν, Λάκι.
Έφερε την σημαδεμένη τράπουλα σε σένα και τον έκλεψα με τον άσσο μπαστούνι.
Ήταν ένα μικρό, ωραίο, φιλικό παιχνίδι, έτσι;
Εντάξει, Ντάϊς.
- Θα χρησιμοποιήσουμε την δική μου τράπουλα. - Και εγώ θα ανακατέψω.
Λάκι, μην είσαι κορόϊδο.
Δέκα καρό.
Ρήγας σπαθί.
Εντάξει. Σίμπσον, δωσ' του το συμβόλαιο.
Πέρασε όποτε θες και άκου τον Ρομέρο, δωρεάν.
Τζον, που ήσουν; Σ' έψαχνα.
Ήθελα να σου πω, πόσο υπέροχος ήσουν.
Χαίρομαι που σου άρεσε. Σε ευχαριστώ, Μάργκαρετ. Χαίρομαι που σε βλέπω.
Λάκι, καλύτερα να ετοιμαστείς, αν πρόκειται να κάνουμε τον χορό.
Δεν θα γίνει κανένας χορός.
Δεν θα γίνει κανένας χορός;
Ο Λάκι έχασε την ορχήστρα από τον Ρέϊμοντ. Τελειώσαμε.
Έχασε την ορχήστρα;
Αλλά είπες ότι δεν πρόκειται να ξαναπαίξεις.
Το υποσχέθηκες.
Γιατί τον άφησες να το κάνει;
Μου είπες ότι δεν θα ξαναέπαιζε...
- γιατί θα έπρεπε να γυρίσει και να παντρευτεί... - Πένι, σε παρακαλώ.
- Από εδώ η δεσποινίς Γουότσον, η αρραβωνιαστικιά μου. - Πως είστε;
Γεια σας.
Γιατί δεν γελάς; Είναι όλα τόσο αστεία.
Δεν βλέπω τίποτα αστείο.
Εγώ βλέπω.
- Τζον, αγαπητέ μου, εγώ... - Mάργκαρετ, κοίτα...
Έχω τόσα πράγματα να τακτοποιήσω.
Σε πειράζει αν σου τηλεφωνήσω αύριο στο ξενοδοχείο σου;
Μα, όχι, βέβαια όχι.
Καληνύχτα.
Σε παρακαλώ μην νοιώθεις άσχημα.
Έχεις ακόμα εμένα.
Βέβαια, δεν είμαι ένα νέο και όμορφο κορίτσι.
Δεν είμαι ούτε κορίτσι, αλλά θα μείνω. Δεν θα σε αφήσω ποτέ.
Γεια σου.
Μπορείς να είσαι ο πρώτος που θα μας συγχαρεί.
Θα ήθελα να μιλήσω στην Πένι, παρακαλώ.
Εντάξει, αν το θες, αλλά δεν θα σου κάνει κανένα καλό.
Ρίκι, σε παρακαλώ.
Εντάξει, θα σε περιμένω στο αυτοκίνητο.
Ναι;
Λυπάμαι, Πένι.
Και εγώ λυπάμαι.
- Προσπαθούσα να βγάλω συμπέρασμα... - Όλα αποφασίστηκαν τώρα.
Για πάντα;
Ναι.
Θα παντρευτώ τον Ρίκι, όταν πάρει την μπάντα στις Βερμούδες την άνοιξη.
Λυπάμαι που έχασα την ψυχραιμία μου πριν λίγο.
- Είχες κάθε δικαίωμα. - Όχι, δεν είχα. Κανένα δικαίωμα.
Νόμιζα ότι είχες.
Αντίο.
Δεν πειράζει.
Θέλω μόνο να σου ευχηθώ καλή τύχη...
και όλα αυτά.
Και όλα αυτά;
Ό,τι κι αν θες.
Χορεύει πολύ όμορφα;
Ποια;
Η κοπέλα που είσαι ερωτευμένος.
Ναι. Πολύ.
Η κοπέλα που είσαι αρραβωνιασμένος. Η κοπέλα που θα παντρευτείς.
Δεν ξέρω.
Έχω χορέψει μαζί σου. Δεν πρόκειται να ξαναχορέψω.
Αυτά είναι όλα, δεσποινίς;
Έτσι νομίζω, ναι.
Mπορώ να μπω;
Γεια σου, Τζον, αγαπητέ μου.
Γεια σου, Μάργκαρετ.
Δεν σε περίμενα. Πέρνα σε παρακαλώ.
- Δεν κάθεσαι; - Σε ευχαριστώ.
Χαίρομαι τόσο που ήλθες, Τζον.
Ανησυχούσα τόσο.
Είναι κάτι που πρέπει να σου πω.
Πτωχό μου αγόρι.
Τζον, δεν θέλω να επιβαρύνω τις ανησυχίες σου...
- αλλά πρέπει να σου πω ότι... - Όχι, σε παρακαλώ, άσε εμένα πρώτα. Βλέπεις...
Δεν ξέρω πως να το πω.
Διάβασε αυτό το σημείωμα. Εξηγεί τα πάντα.
Θα γυρίσω στο σπίτι απόψε και τότε...
Μην το διαβάσεις ώσπου να φύγω.
Αλλά δεν μπορείς να φύγεις πριν μάθεις πως νοιώθω.
Ξέρω πωε νοιώθεις, αλλά τα αισθήματα μου...
- Mάργκαρετ. - Λυπάμαι.
- Το εννοείς αυτό; - Ναι, Τζον.
Δεν μπορώ να σε παντρευτώ.
- Δεν μ' αγαπάς; - Όχι, λυπάμαι.
Πώπω, αυτό είναι περίφημο.
Περίφημο;
Εννοώ, ποιον θα παντρευτείς;
Είναι εκεί.
Ο Τσάρλι Σο. Γαι φαντάσου. Τον λέγαμε χαζό Σο.
Δεν είναι χαζός πια.
Όχι, βέβαια όχι, τώρα που θα σε παντρευτεί.
Βλέπεις, τον ήξερα πολύ περισσότερο απ' ότι ξέρω εσένα και...
Ναι, αλλά γιατί δεν μου το είπες χθες βράδυ;
Το ήθελα, αλλά όταν τελικά ήλθα σε εσένα, έμοιαζες να έχεις πολλά προβλήματα.
- Είχα. - Δεν ήθελα να στο προσθέσω.
- Δεν έπρεπε να το κάνεις. Εσύ ήσουν το πρόβλημα. - Εγώ;
Ναι, βλέπεις, είμαι ερωτευμένος με την κοπέλα που είδες.
Εννοείς το χαζό κορίτσι;
Ναι. Όχι, δεν είναι καθόλου χαζή. Τι εννοείς ότι είναι...
Θύμωσε εξ' αιτίας μου;
Ναι, δεν είναι εξαιρετικό;
- Και γιατί γελάς; - Δεν ξέρω.
Έλα τώρα, πες μας το αστείο.
- Εμείς μόλις... - Εγκατέλειψε ο ένας τον άλλο.
Ξέρετε, ξέρω ακριβώς πως νοιώθετε.
Έχω πάρει και εγώ κανά δυο διαζύγια.
Χαίρομαι Λάκι, που το πήρες τόσο καλά.
Το αντέχω, Ποπ.
Γιατί πρέπει να σου πω ότι η Πένι και ο Ρομέρο...
παντρεύονται το απόγευμα.
- Τι; - Ναι, το γέλιο σταμάτησε.
Τώρα νομίζεις ότι μπορείς να μου το πεις;
Όχι.
Πως ήταν όταν του είπες ότι παντρεύομαι;
- Απογοητεύθηκε; - Kατά κάποιο τρόπο.
Σταμάτησα να κοιτάω, όταν το πηγουνί του πέρασε τις πατούσες του.
Γελούσαν τόσο δυνατά, που το μόνο που άκουσα να λένε...
ήταν ότι αυτή είχε χαλάσει τον αρραβώνα της μ' αυτόν.
Σταμάτα να μιλάς για αυτόν, όταν ξέρεις ότι θα παντρευτώ τον Ρίκι.
Λυπάμαι, κύριοι, αλλά πρέπει να σας πω.
Ο κύριος Ρομέρο δεν θα δει κανέναν απόψε. Παντρεύεται.
- Παντρεύεται. - Παντρεύεται;
Βέβαια δεν θα μπορούσε να δει κανένα απόψε.
- Δεν θα το έλεγα. - Αδύνατον.
Tο πιο γελοιό πράγμα.
Αυτό λέω πάντα.
Γεια σου, Ρίκι.
Γεια σου, Λάκι.
Η μάλλον, εσύ θα έπρεπε να με λες Λάκι (τυχερό) σήμερα.
Με συγχωρείς αφεντικό, ορίστε οι αποδείξεις των αποσκευών σου...
και όλα τα ρούχα σου είναι στο πλοίο.
Θα είναι τόσο θαυμάσιος γάμος.
Ο Ρέϊμοντ είναι πολύ καλός και μας παρέδωσε όλο το μέρος.
Η δική μου ορχήστρα θα είναι εκεί και θα παίξει.
Έκανα μόνος, μια ειδική διασκευή στο γαμήλιο εμβατήριο...
και έχουμε μια ομάδα από εκλεκτούς καλεσμένους που θα παρευρεθούν στον γάμο.
Γιατί γελάτε;
Αυτό το παντελόνι.
Τι έχει αυτό;
Μα...
δεν έχουν ρεβέρ.
Λάκι, τι κάνεις εδώ;
Βλέπεις, εγώ...
- Ήλθες μόνο για να γελάσεις στον γάμο μου. - Όχι.
Γελάω διότι, δεν θα γίνει κανένας γάμος.
Ναι, θα γίνει.
Όχι, δεν θα γίνει.
Περίμενε εδώ.
Ώστε εδώ είστε. Που είναι το παντελόνι μου;
Λοιπόν, τι θα γίνει με τον γάμο;
Δεν θα γίνει κανένας γάμος.
Τότε, θα παντρευτείς αυτόν;
Ναι, έτσι νομίζω.
ΤΕΛΟΣ
Μετάφραση - Επιμέλεια Υποτιτλισμού Μιχαήλ Σοφικίτης